Waarom De Anemoon voor mij zo belangrijk is
Achter Buurtkast De Anemoon zit voor mij een persoonlijk verhaal
Ik weet uit eigen ervaring heel goed hoe het is om een periode te hebben waarin je financieel heel bewust moet leven. Om met een beperkt budget en leefgeld rond te komen en steeds opnieuw keuzes te moeten maken. Waardoor je soms ook bepaalde dingen niet kunt doen, terwijl je je gezin juist alles zou willen kunnen geven.
Ik weet ook hoe schaamte en het gevoel er alleen voor te staan daarbij een rol kunnen spelen. En dat zelfs de stap om iets uit een buurtkast te halen soms veel groter kan voelen dan een ander misschien denkt.
Op het moment dat ik zelf een plek zoals een buurtkast had kunnen gebruiken, was die er in mijn omgeving niet. Daarom wil ik het voor de mensen die dit nu zo goed kunnen gebruiken anders maken.
De buurtkast begon op 1 februari 2021, in een periode waarin mijn man ernstig ziek was en de wereld door corona ineens heel klein en onzeker werd. Ik had zelf iets nodig om bezig te blijven, om niet volledig op te gaan in verdriet en zorgen.
En ik bedacht me dat ik ook iets voor een ander kon betekenen. De bibliotheken waren allemaal gesloten en zo ontstond het idee om te beginnen met een tafel en een paar dozen met boeken. Via social media ging dat al gauw lopen.
Door De Anemoon ontdekte ik opnieuw hoeveel kracht er kan zitten in iets voor een ander kunnen betekenen. Dat is een gevoel dat ik gewoon niet kan omschrijven.
Een product in een kast lijkt misschien klein.
Een warme maaltijd kan klein lijken.
Een kop koffie of even luisteren misschien ook.
Maar voor iemand die het moeilijk heeft, kan zoiets op een bepaald moment juist heel groot zijn.
Ook nu is De Anemoon voor mij een plek die mij kracht geeft. Een plek waar ik kan delen, luisteren, helpen en er gewoon voor iemand kan zijn.
Een plek waar ik uit liefde kan en mag geven.
Zo ben ik ook opgevoed. Schuift er onverwachts iemand extra aan tafel, dan delen we wat er is. Heb ik iets over wat een ander kan gebruiken, dan geef ik het graag. Misschien is dat ook wel waarom delen voor mij zo vanzelfsprekend voelt. Als iemand iets nodig heeft en het is er niet in de buurtkast, kijk ik soms gewoon in mijn eigen kast of ik iets heb wat ik kan delen.
Het is ook een plek waar verbinding is ontstaan door alle mensen die me helpen om de buurtkast draaiende te houden. Ook daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Voor alle hulp, maar vooral ook voor het vertrouwen dat jullie mij geven en waardoor dit mogelijk blijft.
Ik hoef de problemen van een ander niet op te lossen. Ik wil vooral laten voelen dat iemand er niet alleen voor staat.
Dat er hulp is.
Dat je mag vragen.
Dat je je niet hoeft te schamen.
Dat je welkom bent.
Je hoeft niet eerst iets te zijn om welkom te zijn.
Misschien is dat uiteindelijk wat De Anemoon voor mij betekent:
Een klein lichtje zijn voor iemand die het op dat moment nodig heeft.
Weten dat je niet alleen bent.
Liefs Simone 
